روونکردنه‌وه‌یه‌ک له‌ مه‌حمود عومه‌ر حه‌مه‌ “باوزى“ه‌وه‌

وه‌ک ئاشکرایه‌ زۆرجار به‌هۆى لێکجوونى ناوى نوسه‌ره‌کانه‌وه‌ گرفتگه‌لێک دێنه‌ به‌رده‌م نوسه‌ران، له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ى من برواى ته‌واوم به‌ ئازادى نوسین هه‌یه‌، له‌ چوارچێوه‌ى یاساو رێساکانى نوسیندا، هه‌رگیز خوێندنه‌وه‌ى ئه‌و بابه‌تانه‌ى په‌نجه‌ ده‌خه‌نه‌ سه‌ر برینه‌کان، ناگۆرمه‌وه‌ به‌و نوسینانه‌ى جۆرێک له‌ ستایشیان تێدا ده‌بینم بۆ که‌سانێک که‌ شیاوى ستایش نین،

به‌لاَم له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌شدا باشتر وایه‌ نوسه‌ر به‌ر له‌ هه‌رشتێک ره‌چاوى “ ناو “ و “نازناو”ى خۆى بکات، ئه‌مه‌ یه‌کێکه‌ له‌و لایه‌نانه‌ى پێویسته‌ نوسه‌ر پابه‌ند بێ پێى ، من وه‌ک “ مه‌حمود باوزى” له‌ سه‌ره‌تاى سالاَنى نه‌وه‌ته‌کانه‌وه‌، به‌م ناوه‌ ده‌نوسم، وه‌ خۆشم به‌ به‌رپرسیار ده‌زانم به‌رامبه‌ر هه‌موو ئه‌و نوسینانه‌ى خۆم بلاَوم کردوونه‌ته‌وه‌ ، له‌ ته‌مه‌نى رۆژنامه‌نوسیمدا “دوو” ساڵ په‌یامنێرى “ماڵپه‌ڕى کوردستان فۆڕنیوز “ بووم و زیاتر له‌ دوو ساڵیش په‌یامنێرى رۆژنامه‌ى “ کوردستان راپۆرت” و گۆڤارى “مێرگ” بووم ، تا ئه‌مرۆش به‌رده‌وامم له‌ کارى خۆم ، ئه‌وه‌ى بۆمن بۆته‌ مایه‌ى نیگه‌رانى ، به‌روارى ١٩/٦/٢٠١٢ نوسینێک له‌ ژێر ناونیشانى “ شاره‌وانى قه‌لاَدزێ یا دیوه‌خانه‌که‌ى کوێخا عه‌لى” به‌قه‌ڵه‌مى “ مه‌حموود باوزی”ه‌وه‌ بلاَو کراوه‌ته‌وه‌، ئه‌وه‌ى مه‌به‌ستى منه‌ له‌م روونکردنه‌وه‌دا ئه‌وه‌یه‌ لێره‌وه‌ رایده‌گه‌یه‌نم ، به‌هۆى هاوشێوه‌ى ناوه‌کانمانه‌وه‌، به‌هه‌ڵه‌ تێگه‌یشتنێک روویداوه‌، من که‌ وێنه‌که‌م له‌سه‌ره‌وه‌ ئاشکرایه‌ ، هیچ په‌یوه‌ندییه‌کم به‌م نوسینه‌ نیه‌، له‌کاتێکدا هیچ جۆره‌ ته‌علیقێکم له‌سه‌ر شاره‌وانى یان ناوه‌رۆکى بابه‌ته‌که‌وه‌ نیه‌، ئه‌م نوسینه‌ من لێى به‌رپرسیار نیم و هیچ جۆره‌ زانیارییه‌کم له‌سه‌ر نوسه‌ر و نوسینه‌که‌وه‌ نیه‌، هیوادارم براى نوسه‌ریش تێبینى ئه‌وه‌ بکات ، که‌سێکى تر به‌م ناوه‌ سالاَنێکه‌ ده‌نوسێ، ئه‌گه‌ر رێز له‌ نوسین ده‌گرێ ئه‌وا باشتر وایه‌ به‌چاوى رێزه‌ سه‌یرى ماندووبوونى ئه‌و که‌سه‌ش بکات که‌ به‌ هه‌مان ناو ده‌نوسێ.

 

له‌ چاوه‌ی کامێڕاوه